Op een korte wandeling van station Old Street (dat er heel ‘nieuw’ uitzag vergeleken met toen ik de buurt voor het laatst bezocht) vind je het Japanse restaurant MITSU. Het ligt aan de vrij rustige Willow Street. Je loopt naar binnen via de indrukwekkende automatische deuren van het Aethos-hotel en slaat meteen linksaf, waarna je de komende paar uur naar Japan wordt getransporteerd.
MITSU gaat er prat op ‘East Tokyo meets East London’ te zijn, en dat merk je meteen zodra je het restaurant binnenstapt. Wat je als eerste opvalt, is de Japans geïnspireerde inrichting – de lambrisering, de tentoongestelde lantaarns, het glimpje van de buitenruimte door de kamerhoge ramen – maar als je beter kijkt, zie je heel Londense accenten, zoals de keuze van platen en kunstwerken.
Ik ging op een maandagavond eten, en vanaf 18.00 uur stroomden de gasten na hun werk gestaag binnen; sommigen alleen aan de bar, anderen met z’n tweeën aan de tafels, en zelfs een groepje dat meteen naar de privé-eetzaal liep. MITSU is geïnspireerd door de izakaya, de traditionele Japanse gastropub- of taverne-cultuur, die niet ver afstaat van onze eigen pubcultuur: gerechten delen, drankjes drinken en gezellig bijpraten over de dag die net voorbij is.
Hoe ziet het menu er bij MITSU uit?
De menukaart van MITSU is behoorlijk uitgebreid, en ik schaam me er niet voor om te zeggen dat ik wat hulp nodig had om te begrijpen wat wat was. Het personeel stond klaar – en wel heel enthousiast – om de gerechten met ons door te nemen en hun favorieten aan te bevelen; je kon merken dat het personeel oprecht gepassioneerd was over het eten en de ervaring hier, en ze praatten zo hartelijk met ons, wat de avond nog leuker maakte.
Het menu is bedoeld om te delen en bestaat uit barsnacks, kleine gerechtjes en grotere gerechten – en er is een heel hoofdstuk gewijd aan sushi, met sashimi, nigiri, temaki (weliswaar met een eigen draai) en makisushi. Mijn favoriete gerecht van de avond was de sake-temaki: in plaats van de traditionele kegelvorm bakt MITSU de nori tot een bijna taco-achtige, knapperige schil. Die textuur in combinatie met de zachte zalm, en de smaken? Fenomenaal. Het werd zelfs helemaal opgegeten door degene aan tafel die normaal gesproken geen sushi eet, en dat zegt echt alles. De rest van de sushi die ik proefde was vers en lekker; ik genoot ook van het verschil in de stukken tonijn: de magere akami en de vettere otoro smaakten als twee totaal verschillende soorten vlees.
Verder op het menu waren mijn favoriete gerechten de prachtig gepresenteerde zeevruchtendumplings en de lichtzoete, ietwat pittige chef’s rice. Ik weet dat iedereen waarschijnlijk zal zwijmelen over de wagyu-sando, maar ik gaf de voorkeur aan de varkensvlees-sando, met zijn knapperige vet, zacht brood en vlees, en een lichte truffelsmaak. Voor mij was het jonge kippetje zo goed als perfect bereid, maar de saus was iets te overheersend. Hoewel ik het paradepaardje van het restaurant, de Unadon (gegrilde paling op een bedje van rijst en een eierpannenkoekje, aan tafel geserveerd), niet heb geproefd, heb ik online goede recensies gezien.
Ik was er op een maandag, maar de brunch van MITSU op de laatste zaterdag van de maand trekt ook veel publiek, dankzij het live ceremoniële snijden van blauwvintonijn en het uitbundige entertainment. En omdat de keuken zo milieuvriendelijk mogelijk probeert te werken, wordt de tonijn van deze ceremonie gedroogd en verwerkt in de toro takuan makisushi op het vaste menu. Deze toewijding zie je ook terug in een aantal gerechten waarbij verschillende delen van het vlees worden gebruikt om verspilling tot een minimum te beperken (bijvoorbeeld bij de geso karaage worden de tentakels van de inktvis gebruikt, terwijl het lichaam voor de sushi-gerechten wordt gebruikt) en in het gebruik van lokale ingrediënten uit het Verenigd Koninkrijk, waar mogelijk.
En hoe zit het met de drankjes?
Over lokale inkoop gesproken: de kenmerkende sake van MITSU komt zo’n beetje om de hoek vandaan: een taproom bij London Bridge. Hij wordt op traditionele wijze geserveerd, waarbij de sake overloopt op het schoteltje eronder, en hij smaakte licht en fruitig – hij behoorde tot de lekkerste sake die ik in Londen heb geproefd. Op de drankenkaart staat een overvloed aan andere sake om uit te kiezen, evenals op maat gemaakte cocktails, mocktails en andere eenvoudigere drankjes. Naast de sake was mijn favoriet de Ota Market-cocktail, met zijn zoete gemberaccenten.
Omdat ik me snel naar huis moest haasten voor de oppas, ben ik na het dessert (een heerlijke chocoladesoufflé met hartig miso-ijs, waar ik de hele weg naar huis nog aan terugdacht) snel vertrokken. Maar als de avond nog jong is, kun je hier ook terecht in de karaokekamer – reserveren wordt wel aangeraden. Je kunt meer eten bestellen bij een zelfbedieningskiosk en drankjes uit de automaat halen terwijl je de hele nacht door zingt. Een cocktailworkshop is ook een leuke optie in dit restaurant, maar daarvoor moet je wel van tevoren reserveren.
MITSU is een geweldige Japanse plek in Shoreditch voor mensen na het werk, een avondje met vrienden of een romantisch uitje. Het is dineren van hoge kwaliteit zonder de stijve sfeer, en het zorgde voor een heel gezellige maaltijd. Het personeel is vriendelijk en fantastisch, en de kleine gerechtjes zijn precies wat je nodig hebt.
