Deptford heeft zijn deel aan coole kinderrestaurants en Marcella is een van die plekken waar de buurtbewoners over fluisteren – hoewel het officieel tijd is om te stoppen met het bewaken van de deur.
Elke zondag serveert deze buurtfavoriet een vast menu van £29 dat aanvoelt als een warme knuffel, een snelle Italiaans een snel Italiaans uitje en een licht zelfvoldane levensbeslissing in één. Het is een masterclass in hoe eenvoud, seizoensgebondenheid en echte Italiaanse instincten iets onvergetelijks kunnen creëren.
Het menu verandert dagelijks en het schoolbord is opzettelijk kort. Marcella is hier niet om je 12 voorgerechten en een kleine paniekaanval te bezorgen. In plaats daarvan krijg je een strakke, zelfverzekerde selectie die bewijst dat de keuken smaak heeft, terughoudend is en misschien een nonna die zich ergens achter verstopt.
Bij ons bezoek begonnen we met de cuore del vesuvio met huisgemaakte ricotta en gerookte amandelen – een prachtige combinatie van romige, rokerige en heldere smaken die op de een of andere manier zowel rustiek als elegant aanvoelt. Daarna kwam de hispi-kool met bagna càuda, Taggiasca-olijven en pangrattato: een gerecht dat een nederige groente verandert in iets hartigs en Noord-Italiaans van geest.
Marcella’s pasta is altijd een sterk punt, en de casarecce met ragù van hertenvlees en spek hield die reputatie hoog. Langzaam gekookt, rijk en geruststellend zonder zwaar te worden – een geweldig zondags gerecht. Voor iets lichters maar niet minder bevredigend is er de geroosterde bloemkool met paprika, stracciatella en batterini, met die zoete en romige, geblakerde balans. Het is een uitstekende vegetarische optie die niet aanvoelt als een nakomertje.
De desserts houden de ingetogen charme in stand. De olijfoliecake met custard is zacht, geurig en rustig verwennerij, terwijl het amandelijs zacht en nootachtig is en het soort eenvoudige plezier waarvan je je niet realiseert dat je het hebt gemist totdat je het proeft.
Voor € 29 is Marcella’s zondagse menu uitzonderlijk voordelig – doordachte, seizoensgebonden gerechten die zowel huiselijk als verfijnd aanvoelen. Het is het soort buurtrestaurant dat elke buurt verdient en waar je minstens een paar keer per maand naartoe hoopt te gaan.