Wist je dat er slechts één minuut en zeven seconden verstreken tussen de waarschuwing van Fredrick Fleet en de botsing met de ijsberg? Het is moeilijk te bevatten hoe bijna in een oogwenk een tragedie op zo’n gigantische schaal kan toeslaan.
Als er één ding is dat opzienbarend duidelijk wordt in de tentoonstelling The Legend of The Titanic, is dat er nog steeds veel te ontdekken valt over de historische gebeurtenis, vooral over de mensen aan boord. Deze nieuwe tentoonstelling, die nu is geopend in Canada Water, bekijkt de ramp vanuit een menselijk perspectief, waarbij gebruik wordt gemaakt van meeslepende elementen zoals 360-graden projecties, VR en de metaverse om je onder te dompelen in het hart van het verhaal. Wij gingen erheen voor een eerste reis terug naar 1912 – hier is onze recensie…
Waar is de Titanic-tentoonstelling in Londen?
Je vindt deze nieuwe Titanic-tentoonstelling in Dock X in Surrey Quays, op minder dan vijf minuten lopen van het metrostation Canada Water, dat je kunt bereiken met de Jubilee-lijn of de Windrush Overground-lijn.
De ingang kijkt uit over een zoetwatermeer, dat met zijn kabbelende water al het decor vormt voor de ervaring. Het was ooit een dok voor Canadese schepen (vandaar de naam), die hout vervoerden in de 19e eeuw, maar doet nu dienst als een met planten omzoomd toevluchtsoord voor wilde dieren. De geschiedenisles begint hier pas.
Wat vind ik in de tentoonstelling?
Deze reis naar het verleden begint op het moment dat je door de deuren loopt. Je wordt meteen ondergedompeld in de wereld van de Titanic – denk aan muren die zijn omgetoverd tot de buitenkant met patrijspoorten van het passagiersschip, vloeren die zijn betimmerd als een bootdek, houten kratten gedrapeerd in visnetten, een Edwardiaanse telefoon die er gewoon om smeekt om gebeld te worden… je snapt het al.
Onthoud voordat je op pad gaat dat er een AR-gids is, die de ervaring nog intenser maakt, dus wees niet zoals ik en zorg dat je telefoon is opgeladen zodat je de QR-code kunt scannen om de app te downloaden. Naast AR-elementen door de hele tentoonstelling heen, bevat de app ook een plattegrond zodat je een idee krijgt van wat je te wachten staat en je tijd dienovereenkomstig kunt plannen.
Er zijn in totaal ongeveer zeven kamers, waaronder een tentoonstellingsruimte met artefacten en replica’s, een virtual reality-ervaring, een immersieve kamer die tot leven komt met 360-graden projecties en een metaverse-kamer. Elk belicht een ander facet van het verhaal van de Titanic, van de kleding die de passagiers droegen tot de verraderlijke ijsberg. Er zijn zelfs een paar juweeltjes voor fans van de iconische film, een selectie fotomomenten en een plek waar jongere bezoekers aan het eind hun creativiteit kunnen botvieren.
Hoogtepunten
Deze tentoonstelling is een uitnodiging om binnen te stappen in de verhalen van de duizenden passagiers en bemanningsleden aan boord, van gezinnen in derde klas, op weg naar een nieuw leven in de VS, tot enkele van de rijkste mensen ter wereld in die tijd. Dit was een element dat ik het meest interessant vond, met plakkaten op muren die een licht schenen op verschillende mensen uit alle lagen van de bevolking – sommige overlevenden, sommige die hun leven verloren – en het verkennen van de scherpe klassekloof. Een kloof die uiteindelijk het einde betekende voor velen in de derde klas, in tegenstelling tot het onevenredig grotere aantal overlevenden in de eerste klas.
De virtual reality ervaring gaf een postuum podium aan de muzikanten op het schip. Het voelde bijna als een ouderwetse versie van een videoclip met een vleugje melancholische magie. De muzikanten speelden tot het einde in een poging om de passagiers rustig te houden, en dit was een ontroerende ode aan hun dappere daad.
Later kun je in de metaverse een vlieg op de muur worden, waardoor de grenzen van de realiteit nog verder vervagen als je de headset opzet en naar de bodem van de oceaan wordt getransporteerd en vervolgens door een portaal in de tijd. Daar gaan deuren vanzelf open en nodigen ze je uit om kamers te verkennen, onderweg stuitend op gesprekken en alledaagse momenten. Het was een meeslepende herinnering dat dit gewone mensen waren die iets buitengewoons meemaakten. Het brengt het concept van jezelf in hun schoenen plaatsen naar een nieuw niveau.
Uiteindelijk was mijn favoriete deel van de tentoonstelling de immersieve kamer. Ik heb al meerdere keren het 360-graden spektakel meegemaakt van het gewikkeld zijn in gigantische projecties, of het nu Van Goghs schilderijen waren die in beweging werden gezet of het drijven door de Nijl in een Egyptisch hiernamaals. Deze keer stapten we in iemands verhaal.
Alsof je in iemands onsamenhangende herinneringen springt, kun je een jong meisje en haar vader volgen door de labyrintische kamers van het oceaanstomer. Het ene moment huppelt ze de grote trap op, het andere moment staart ze je met een verrekijker aan vanuit de hoek van de kamer en dan volgt een wanhopige hereniging met haar vader terwijl het schip langzaam onder water zakt. Ik vreesde dat deze digitale hervertelling van zo’n tragische gebeurtenis, vooral de laatste momenten, onsmakelijk zou kunnen overkomen. Maar ik had niet het gevoel dat dit het geval was; het werd niet opgevoerd voor het dramatische effect of verdoezeld, maar inspireerde juist tot momenten van reflectie.
Als je de volledige sequentie blijft volgen, maak je ook een duik onder water mee, drijf je langs lui zwemmende narwallen en dartelende dolfijnen, krijg je de kans om te dansen (alleen als je dat wilt) tussen silhouetfiguren in de weelderige interieurs en een verontrustend moment wanneer je wordt opgeslokt door de gigantische mechanica in de machinekamer.
Het is geen geheim dat er talloze evenementen, tentoonstellingen en nog veel meer zijn die het legendarische verhaal van de Titanic onderzoeken. Het is gemakkelijk om een soort vermoeidheid te voelen over de obsessie met het ‘onzinkbare schip’, vooral omdat de geschiedenis geen tekort heeft aan tragedies, maar het feit dat zo’n simpele en wrede speling van het lot het leven kostte aan meer dan 1500 mensen blijft je bij. Door deze tentoonstelling begreep ik beter waarom de RMS Titanic na al die jaren nog steeds zo gefascineerd is.
Ik ging de tentoonstelling The Legend of the Titanic in met een basiskennis van de gebeurtenissen en ik had de film weliswaar nog nooit gezien, maar ik kwam er boordevol nieuw ontdekte feiten uit. De focus bleef terecht op de mensen liggen, het diende als een platform om hun verhalen te vertellen en gebruikte technologie als een venster op hun wereld. Leonardo DiCaprio en Kate Winslet zijn misschien niet aanwezig met hun Oscarwaardige prestaties, maar deze onderdompeling in het verleden brengt het verhaal op een geheel nieuwe manier tot leven.