Heb je je ooit afgevraagd hoe het zou voelen als atleet op die uiterst spannende momenten vlak voor de start van een race? Of wat er nodig is om op het water het hoofd te bieden aan harde wind en onvoorspelbare golven? Nou, wij waren in ieder geval heel nieuwsgierig. Tijdens het spannende SailGP-evenement dat afgelopen juli in Portsmouth plaatsvond, sprak ons team met de Black Foils-atleten Peter Burling en Stewart Dodson voor wat inzichten in de spannende wereld van het racen op hoge snelheid met hydrofoils.
Wat is hydrofoil-catamaranracen?
Om een beter beeld te krijgen van wat ze allemaal kunnen, volgt hier een korte uitleg over wat deze extreme zeilsport eigenlijk inhoudt. Het is net alsof je met straaljagers op het water vaart: teams van zes man manoeuvreren
tweehullige boten met koolstofvezel-foils onder water, waardoor ze de rompen volledig uit het water kunnen tillen, de weerstand minimaliseren en topsnelheden van meer dan 60 mph halen. Tel daar de windsnelheid, de golfdynamiek en dertien nationale teams bij op die strijden om een plekje, en je hebt een sport vol adrenaline en hoge inzet.

Voor de race
Het is geen verrassing dat de momenten vlak voor de race tot de meest cruciale behoren, omdat atleten dan hun focus vinden, in de zone komen en alle afleiding buiten sluiten in een omgeving met hoge druk. Verrassend genoeg is Peter Burling, mede-CEO en coureur van Black Foils , tien minuten voor de start nog best ontspannen – pas als de klok de twee minuten bereikt, begint het“een beetje op te lopen en ga je strijden om je positie”. Dat is logisch als je weet dat de startpositie een cruciaal onderdeel van de race is, want, zoals Burling zegt:“Als je bij boei 1 aan de leiding ligt, wordt het een stuk makkelijker.”
Teamwork maakt de droom waar
Stewart Dodson, de nieuwe grinder die net zijn eerste racedag met het team achter de rug heeft, prijst de positieve teamdynamiek en organisatie. Het lijkt allemaal neer te komen op communicatie. Met gierende wind en beukende golven om mee om te gaan, gebruiken de zeskoppige teams een communicatiesysteem dat in de helm is geïntegreerd, waardoor ze midden in de chaos met elkaar kunnen praten en door de krappe
cockpit te manoeuvreren. Zoals Burling zegt: als je het plan niet duidelijk kunt horen en je niet goed kunt afstemmen,„zou het daarbuiten best zwaar zijn“.

Wat maakt iemand tot een goede SailGP-atleet?
Kort gezegd: nauwkeurigheid en aanpassingsvermogen. Zoals Burling het zegt: “Het zijnongelooflijk onstabiele boten, dus je moet echt supernauwkeurig zijn en precies daar zitten waar je wilt zijn om er 100 procent uit te halen”, en dat het“voelt alsof je meer tijd hebt als je de boot goed bestuurt”– wat zeker klinkt als een levensmotto (en niet alleen in de zeilwereld). Daarnaast noemt Dodson flexibiliteit bij verandering als een belangrijke eigenschap; met reizen, uitdagende concurrenten en de steeds veranderende omstandigheden om rekening mee te houden, zegt hij dat het belangrijk is om“je steeds aan te passen en alles aan te gaan”.
In het heetst van de strijd
Het draait allemaal om hoe deze atleten het er vanaf brengen in het heetst van de strijd: of ze nu de woeste waterspetters trotseren terwijl ze met razende snelheid door de golven snijden, met hun teamgenoten samenwerken terwijl ze in een fractie van een seconde beslissingen moeten nemen, of omgaan met de grillen van de natuur. Waar de meesten onder de druk zouden bezwijken, lijken deze atleten juist op te bloeien. Burling maakt op een jaloersmakende manier gebruik van zijn ontspannen Kiwi-karakter om de situatie het hoofd te bieden. Hij vertelt:„Er is best wat voor nodig om me van mijn stuk te brengen… endat komt goed van pas in dit soort omgevingen, waar je er echt helemaal bovenop moet zitten om te winnen.”

Het publiek
Natuurlijk kun je geen kampioenschapsrace houden zonder fans die je aanmoedigen. Met meer dan 20.000 bezoekers tijdens het SailGP-weekend in Portsmouth klonk er luid gejuich vanaf de tribunes om de atleten aan te moedigen. Burling benadrukte de goede sfeer onder het publiek:„Het is zo gaaf om meer dan 10.000 mensen op de tribune te zien zitten die ons aanmoedigen, en je voelt die energie echt daar op het parcours.”
Dodson was ook dankbaar voor de positieve sfeer van het publiek, vooral omdat“als lid van het Gemenebest is er natuurlijk wel wat steun voor Nieuw-Zeeland van de lokale bevolking, dus dat is geweldig.” Het is duidelijk dat niet alleen de atleten een cruciale rol spelen om op de racedag succes te boeken – de fans doen dat ook.