Londen heeft de afgelopen weken een paar zoete voorproefjes van de zomer gekregen, waarbij de temperatuur in de hoofdstad onlangs de duizelingwekkende hoogte van 17 °C bereikte. De zon scheen meer dan twee uur achter elkaar en wij Londenaren werden eraan herinnerd dat het leven eigenlijk toch de moeite waard is. Maar de zon stopt daar (hopelijk) niet, mensen. Dit weekend is het weekend waar we allemaal op hebben gewacht. De klokken gaan een uur vooruit, wat het einde van de duisternis en de somberheid markeert, en het officiële begin van de Britse zomertijd.
Wanneer gaan de klokken dit jaar vooruit?
Na een lange (en verdomd ijskoude winter) gaan de klokken op zondag 29 maart een uur vooruit, wat het begin van de ‘zomertijd’ markeert. Dat betekent wel dat we die nacht een uur slaap verliezen, maar dat is een kleine prijs om een heel uur extra daglicht te krijgen en de zonsondergangen na 19.00 uur (weet je die nog?!) die met de klokwisseling komen.
Dus, waarom veranderen onze klokken het hele jaar door, hoor ik je vragen? Nou, in het VK begonnen de klokken al in 1916 te veranderen ( slechts een paar weken nadat Duitsland de trend had ingezet) in een poging om beter gebruik te maken van de daglichturen. Toen was het bedoeld zodat mensen langer konden werken en energie konden besparen. Maar nu ben ik er vrij zeker van dat het alleen maar is zodat wij Britten na het werk naar een biertuin kunnen gaan voor een paar pintjes en de komende zes maanden iets minder kunnen zeuren.
De Britse zomertijd begint op 29 maart en duurt tot 25 oktober (maar laten we daar nu even niet aan denken). De meeste moderne telefoons, auto’s, computers en apparaten passen zich automatisch aan, maar oudere apparaten, auto’s en traditionele klokken moeten handmatig worden aangepast.
Fijne (bijna) Britse zomertijd, Londenaren – we hebben het echt gehaald. Nou ja, bijna dan.
