Het gebeurt niet elke dag dat je in minder dan twee – zij het behoorlijk spannende – uren een hele reeks beruchte, huiveringwekkende figuren uit de geschiedenis tegenkomt. Maar bij London Dungeons is dit heel gewoon: hun theatrale afdaling in het duistere verleden brengt je oog in oog met de beruchtste schurken, verraders en moordenaars van de stad.
Sinds de opening in 1974 als wassenbeeldenmuseum is deze iconische attractie uitgegroeid tot een beleving waarbij je door de tentoonstelling loopt en macabere momenten en de gruwelijke kant van vervlogen tijden tot leven worden gebracht met live acteurs en verrassende sensaties. Als je genoeg hebt van de zon en vrolijke bezienswaardigheden, kun je je wagen in de schaduwrijke diepten van de kerkers om de volgende ellendige zielen te ontmoeten…
The Unlucky Mummy (van 17 oktober tot 1 november)
De Halloween-sfeer is niet het enige dat deze griezelige tijd tevoorschijn is gekomen om te ‘spelen’. Er is nog een andere rusteloze nieuwe aanwezigheid te vinden binnen de muren van de kerker, een die werd losgelaten door de acties van amateurarcheoloog Thomas Douglas Murray tijdens het hoogtepunt van de Egyptomanie in de jaren 1860. Alleen voor een beperkte tijd – van 17 oktober tot 1 november – kun je het verhaal van de ‘Unlucky Mummy’ ontrafelen, een kippenvelverhaal over de houten mummieplank (ook wel het binnenste deksel van de kist genoemd) van de Hogepriesteres van Amen-Ra. De legende vertelt over een eeuwenoud kwaad, de merkwaardige tegenslagen van een paar rijke Victoriaanse afgestudeerden en een dodelijke vloek.
Guy Fawkes
Weet je nog, de vijfde november? Ik denk dat de meesten van ons dat wel doen. Dus we bevinden ons hier in een grijs gebied als het gaat om de ‘slechteriken’ uit de geschiedenis – bij Guy Fawkes hangt het er misschien vanaf aan wie je het vraagt. Hij zou een moordzuchtige verrader kunnen zijn, een wanhopige antiheld of zelfs gewoon de ongelukkige zondebok. Maar uiteindelijk zorgde zijn rol in het complot ervoor dat hij werd opgepakt en naar de met ratten vergeven kerkers werd gestuurd voor een vreselijk einde, en daar vind je hem, of in ieder geval een versie van hem. London Dungeons werpt een wankel kaarslicht op zijn tien dagen van marteling en nodigt je uit om te ervaren wat er zou zijn gebeurd als de lont was aangestoken en Guy Fawkes succes had gehad op die noodlottige dag.
Elizabeth Sawyer
Een paar haltes verder, nadat je de martelkamer hebt getrotseerd en hebt gezien hoe de Zwarte Pest de massa teisterde, word je teruggevoerd naar 1621 om kennis te maken met de ‘grote heks van Edmonton’, Elizabeth Sawyer. Als slachtoffer van de paranoïde obsessie van koning James I met hekserij werd Sawyer beschuldigd na de plotselinge dood van een buurman die ze dagen eerder had bedreigd omdat hij haar varken had geslagen.
Tijdens haar veelbesproken proces werd haar lichaam gefouilleerd en werd er zogenaamd een merkteken gevonden dat ‘erop wees dat ze haar bloed aan de duivel had gegeven’. Verrassend genoeg bekende ze later de moord op haar buurvrouw en beweerde ze dat ze vaak bezoek kreeg van een demon in de gedaante van een zwarte hond, die haar verleidde om zich aan te sluiten bij Satan. Niet zo verrassend, gezien het wijdverbreide bijgeloof van die tijd, werd ze schuldig bevonden en opgehangen. Wees voorzichtig in de kerkers, want zoals je snel zult ontdekken: heks, moordenaar of onschuldig, Sawyer is niet iemand om mee te spotten.
Jack the Ripper
Dit zou geen wandeling door Londens macabere verleden zijn zonder een van de duisterste figuren uit de lange – en laten we eerlijk zijn, toch al behoorlijk grimmige – geschiedenis van de stad. Nadat je de namen van zijn arme slachtoffers hebt geleerd, je je een weg hebt gebaand door het gevaarlijke, met mist doordrenkte doolhof van Whitechapel en je in de beroemde Ten Bells Pub een schuilplaats hebt gevonden tegen een storm, krijg je van de eigenaar van de pub het huiveringwekkende verhaal van Jack the Ripper te horen. De identiteit van de wrede seriemoordenaar is een mysterie dat mensen tot op de dag van vandaag bezighoudt. Dus houd je zinnen scherp, want je weet nooit wie er naar je kijkt.
